Αναμνήσεις απο το χωριό.... Μυτιληνιά Διάλεκτος Ταξίδι στον χρόνο 

ΙΣΤΟΡΙΑ ΑΓΙΑΣΩΤΙΚΟΥ ΚΑΡΝΑΒΑΛΙΟΥ

ΚΕΙΜΕΝΑ ΟΔΗΓΟΥ ΚΑΡΝΑΒΑΛΙΟΥ   Η Αγιάσος είναι η Μέκκα του Λεσβιακού και όχι μόνο καρναβαλιού, όπου συρρέουν κάθε χρόνο χιλιάδες κόσμου για να παρακολουθήσουν τις εκδηλώσεις του. Το Αγιασώτικο Καρναβάλι είναι ένα ζωντανό πολιτισμικό σύμβολο. Μοναδικό δείγμα της ντόπιας λαϊκής πνευματικής και καλλιτεχνικής δημιουργίας. Ξεχωρίζει απ’ όλες τις πανελλήνιες εκδηλώσεις για τη βασική ιδιομορφία του, την καυστική και σπιρτόζικη έμμετρη σάτιρά του, που την εκφράζουν στο ντόπιο γλωσσικό ιδίωμα οι λαϊκοί ποιητές. Οι ρίζες του χάνονται στα βάθη της Τουρκοκρατίας. Από τότε, περνώντας μέσα από χίλια μύρια κύματα και συνοδοιπορώντας…

Read More
Lesvos kitchen Μυτιληνιά Διάλεκτος 

ΚΟΤΣΝΟΠΤΑΡΕΛΙΑ

Η παπαρούνα πρίν ανθίσει ή αλλιώς στα “Μυτιληνιά” Κουτσνάδα γίνεται απ τα ωραιότατα πιάτα της άνοιξης, τα μακρόστενα, ευαίσθητα φύλλα της άγριας παπαρούνας δίνουν μια αλλιώτικη νοστιμιά στο φαγητό μπαίνοντας σε πολλά φαγητά και ανοιξιάτικες πίτες. Μαζεύονται προτού ξεκινήσουν να ανθίζουν οι παπαρούνες. βάζουμε τηγάνι… ΚΟΤΣΝΟΠΤΑΡΕΛΙΑ: ΥΛΙΚΑ: 1 κιλό κοτσνάδες 1αυγό μπαγιάτικο ψωμί 1 κρεμμύδι ψιλοκομμένο κύμινο, αλάτι, πιπέρι ελαιόλαδο ούζο Καθαρίζουμε τις κοτσνάδες ή αλλιώς παπαρούνες και τις ζεματάμε να μαλακώσουν αφού τους έχουμε πλύνει καλά. Στη συνέχεια ανακατεύουμε όλα τα υλικά με τις κοτσνάδες όπως σε κάθε συνταγή…

Read More
Μυτιληνιά Διάλεκτος Ταξίδι στον χρόνο 

Οι ευτειχής γάμει !!!

Οι ευτειχής γάμει !!! Ένα απίστευτο αποκριάτικο χωρατό έγινε την τελευταία Κυριακή της Αποκριάς του 1961 στη Μυτιλήνη. Πρωταγωνιστές οι αμίμητοι χωρατατζήδες και μακαρίτες πια Στρατής Π. Αναστασέλης, Κώστας Βουλβούλης και Γιάννης Πασπάτης. Άτομα με έντονο το αίσθημα της σάτιρας και του χιούμορ. Βγαίνοντας από το φωτογραφείο του Συνόδη ο Αναστασέλης πρότεινε στο Βουλβούλη να ντυθεί νύφη, για να σπάσουν πλάκα. Αν και ο Βουλβούλης στην αρχή τους αποπήρε, τελικά ντύνεται νύφη με νυφικό που τους δίνει ο Συνόδης. Βγήκαν την εικονιζόμενη φωτογραφία, αλλά το αστείο είχε συνέχεια, γιατί του…

Read More
Αναμνήσεις απο το χωριό.... Μυτιληνιά Διάλεκτος 

Ο δικός μου παράδεισος έχει όνομα: Πολιχνίτος, Μυτιλήνη

Γράφει η Ταξούλα Ζάχου   Παράδεισος, λέξη που το άκουσμα της σε ταξιδεύει μια που είναι συνυφασμένη με τη χαρά, την ασφάλεια, την ανεμελιά, τη γαλήνη του μυαλού. Μπορεί στην Αγία Γραφή να ορίζεται ως η πρώτη ειδυλλιακή κατοικία των ανθρώπων, όμως παράδεισος, είτε κοινός είτε όχι, νοείται για τον καθένα ότι τον αποφορτίζει από τις σκοτούρες και τα άγχη της καθημερινότητας, όπου το μυαλό ηρεμεί και ταξιδεύει. Για κάποιους είναι τόπος, για άλλους μια βραδιά με φίλους, μια ταινία, ή μια συναυλία.  Για μένα παράδεισος είναι  ότι σε “ξεγυμνώνει”…

Read More
Γιραγωτς Μυτιληνιά Διάλεκτος 

Η Εκδίκηση των Υδάτων

Μυτιληναίων Αιγιαλός, το σημείο του  πελάγους που ανακατεύονται τα νερά, όπου τα ύδατα τρελαίνονται. Ανάμεσα δύσης και ανατολής, ανάμεσα ιστορίας και μύθου, τι άραγε να υπάρχει; Πού να ‘ναι άραγε η αλήθεια; Την αλήθεια τη νογάς σαν ξεμπλέκεις τα πράγματα. Μερικές φορές παίρνεις τη σπάθα του Μεγαλέξανδρου,  κόβεις τον γόρδιο δεσμό, ξεδιαλύνεις τα νήματα της ιστορίας. Τότε ο κόσμος χωρίζεται σε Ανατολή και Δύση. Τότε διαλέγεις με ποιους θα πας και ποιους θα αφήσεις. Μα η σπάθα δεν έχει εξουσία σε τούτα τα νερά. Θέλει να λουστείς, να βαφτιστείς στα ύδατα…

Read More
Αναμνήσεις απο το χωριό.... Γιραγωτς Μυτιληνιά Διάλεκτος 

Το τελευταίο πηγάδι (Μέρος Α’)

Μέρος Α’ Του Παναγιώτη Αγιακάτσικα Ο πατέρας μου μετά το σπίτι μας που αγόρασε στο Σκόπελο, το μεγαλύτερό του όνειρο ήταν να αποκτήσει ένα λιόκτημα, ένα «πράμα», να το καλλιεργεί και να μαζεύει τις δικές του ελιές, να έχει ένα εισόδημα από κει, να έχει το δικό του κουμάντο. Μια ζωή από τα μικράτα του ήταν εργάτης, όπως και ο περισσότερος κόσμος στο χωριό, όλη μέρα ήταν στα πράματα, να ξύνει, να ραβδίζει, να μαζεύει, να κλαδεύει, αλλά και να χτυπάει κασμά για άλλους, να καίει ασβεστοκάμινα, να φτιάχνει πεζούλες,…

Read More
Αναμνήσεις απο το χωριό.... Γιραγωτς Μυτιληνιά Διάλεκτος Ντοπιολαλιά Ταξίδι στον χρόνο 

Του Στρατέλ’- Μια μικρή Πρωτοχρονιάτικη ιστορία που συνέβη στο Σκόπελο

Ο Στρατής είχε όμορφα γαλανά μάτια, ήταν μικρόσωμος και δεν είχε το χαμόγελο ποτέ στα χείλη του, αλλά πέρα από αυτά ήταν πάντα άνιφτος, άπλυτος, μές τη γάζα. Τα ρούχα του τα ίδια και αυτά, παλιά ξεφτισμένα μπαλωμένα. Τα παπούτσια του, τρύπια, θέλανε κι αυτά μπάλωμα. Λίγα ήταν τα παιδιά που είχε φίλους, τον απόφευγαν, ήταν από τη λεγόμενη οικογένεια “παρακατιανών”, ακόμη και οι φτωχοί τους απέφευγαν. Είχε μια μικρότερη όμορφη αδερφούλα και η μάνα του μόλις είχε ξαναγεννήσει. Στα χέρια του σχεδόν ποτέ δεν είχε χρήματα να πάρει μια…

Read More
Αναμνήσεις απο το χωριό.... Γενικά Γιραγωτς Μυτιληνιά Διάλεκτος Ταξίδι στον χρόνο 

Σκόπελος – Κάτω Αγορά – Τσαρσί (Μέρος Γ’)

Μέρος Α’ Μέρος Β’ Άλλος ένας αγαθός, τρελός μποϊλής τύπος που αλλογύριζε όλη μέρα στην αγορά και τον αγαπούσε πολύ ο κόσμος, ήταν του «Κουτσέλ του τσιρακέλ». Κυκλοφορούσε στη κάτω αγορά, πότε στο μιναρέ και πότε στο φαρμακείο του Στέλιου Ευαγγελινού που τον έκανε παρέα και χάζι, άλλοι τον πείραζαν καλοκάγαθα και άλλοι με χοντράδες, απ’ όλους ζητούσε τσιγάρο. Μια φορά ήρθε και σε μένα αναπάντεχα και καθώς ήταν δυο μπόγια μεγαλύτερός μου, δεν τον ήξερα, τρόμαξα και με εξέπληξε όταν με ρώτησε με το γλυκό και απονήρευτο ύφος: «έχς…

Read More