Αναμνήσεις απο το χωριό.... Γενικά Έθιμα Του τσιντρίδ 

Έθιμα του γάμου , Τα καλέσματα

Έθιμα του γάμου (Μέρος Γ΄): Τα καλέσματα Τα καλέσματα στο γάμο φυσικά δεν γίνονταν με προσκλητήρια ή μπουμπουνιέρες, όπως γίνονται σήμερα, αλλά με ζερντέ. Ο ζερντές φτιάχνεται με ρύζι, ζάχαρη και νισιστέ (κάτι σαν σόδα). Μούλιαζαν το ρύζι στο νερό και μετά το κοπανούσαν στο γουδί μέχρι να γίνει σκόνη. Το έβραζαν σε χαράνι (καζάνι) μαζί με τη ζάχαρη και το νισιστέ μέχρι να γίνει πολτός. Όταν ήταν έτοιμο και κρύωνε (γινόταν στέρεο), το έκοβαν κομμάτια, το στόλιζαν με κανέλα και το έβαζαν σε πιατέλες τις οποίες έδεναν με μισάλια…

Read More
Αναμνήσεις απο το χωριό.... Γενικά Έθιμα Ταξίδι στον χρόνο Του τσιντρίδ 

Τ’ αρρ’βουνιασκάτα

Έθιμα του γάμου (Μέρος Β΄): Τ’ αρρ’βουνιασκάτα Τ’ αρρ’βoυνιασκάτα ήταν τα δώρα που έστελνε η νύφη στο σπίτι του γαμπρού, συνήθως δυο μέρες πριν από τον αρραβώνα. Σε πανέρια στολισμένα η νύφη έβαζε είδη ρουχισμού, συνήθως πουκάμισα για τους άνδρες της οικογένειας και νυχτικιές ή κομπινεζόν, μαντήλια και κάλτσες για τις γυναίκες. Τ’ αρρ’βουνιασκάτα, εκτός από τα ρούχα, περιελάμβαναν και διάφορα γλυκά, όπως μπακλαβά, αμυγδαλωτά, φοινίκια, γλυκά του κουταλιού, σοκολατάκια και τούρτα. Τα γλυκά έμπαιναν σε πιατέλες, οι οποίες στολίζονταν γύρω-γύρω με διάφορα λουλούδια και περιτυλίγονταν με χρωματιστά σελοφάν. Τα…

Read More
Αναμνήσεις απο το χωριό.... Γενικά Έθιμα Του τσιντρίδ 

Του προικοσύμφωνου

Στα παλιά τα χρόνια γάμος χωρίς προίκα δε γινόταν. Η προίκα πολλές φορές ήταν η αιτία να γίνει ένας γάμος, αλλά και να χαλάσει. Αφού γινόταν η γνωριμία, βασικό μέλημα, κυρίως των πατεράδων των μελλoνύμφων, ήταν η συζήτηση της προίκας, η οποία μπορούσε να γίνει και στο καφενείο. Η επίσημη συμφωνία, όμως, γινόταν στο σπίτι της νύφης παρουσία των γονέων των δύο υποψήφιων, μαρτύρων και ενός που ήξερε γράμματα. Η συμφωνία, το λεγόμενο προικοσύμφωνο, ήταν γραπτή και περιελάμβανε αναλυτικά όλα τα περιουσιακά στοιχεία που έδινε ο πατέρας στην κόρη του,…

Read More
Αναμνήσεις απο το χωριό.... Γενικά Ταξίδι στον χρόνο Του τσιντρίδ 

Η μπουγάδα

Η μπουγάδα. Η μια κοπέλα χύνει με το λαγήνι νερό στο καζάνι για να το ζεστάνει κι άλλη πλένει τα ρούχα στη σκάφη. Φωτογραφία του παλιού εκλεκτού φωτογράφου της Αγιάσου Στρατή Καμπά. φώτο του φίλου Κουτσκουδή Παναγιώτη

Read More
Αναμνήσεις απο το χωριό.... Γενικά Του τσιντρίδ 

Με μαυριτάνικο σπαθί…

Με μαυριτάνικο σπαθί… Φαντάζομαι ένα θεόρατο Μπαρμπαρέζο κουρσάρο, που άδραξε με τα δυο δασύτριχα στιβαρά του χέρια ένα πελώριο, καλά ακονισμένο μαυριτάνικο σπαθί, το σήκωσε μεσούρανα και το κατέβασε με ορμή κόβοντας το χωριό στη μέση! Ο πλακόστρωτος κεντρικός δρόμος της Αγιάσου, καθώς ανηφορίζει από τη γραφική Αγορά στο πολυτραγουδισμένο Σταυρί, τη χωρίζει σε δυο μεγάλες συνοικίες, την Αγριγιά και τη Μπουτζαλιά. Ο φακός του Κώστα Σταματέλη ανεβάζει την ένταση των χρωμάτων φορτίζοντας το κάδρο με μια γλυκόπικρη νοσταλγία…   πηγή φωτογραφία

Read More
Γενικά Η φωτογραφία της ημέρας Του τσιντρίδ 

Η φωτογραφία της ημέρας

Ετούτος οι ανήφορος κατήφορο θα φέρει !! Οι απότομες κλίσεις υπαγορεύουν (για λόγους στατικότητας) τη διαμόρφωση στενομέτωπων σπιτιών, σε τρόπο που οι τοίχοι τους να δημιουργούν αντιστήριξη του ενός με το άλλο. Ο κεντρικός δρόμος του χωριού το αντιπροσωπευτικότερο δείγμα αυτής της πυκνής αστικής δόμησης. Βάστα, Στρατή! Ετούτος οι ανήφορος κατήφορο θα φέρει !! (Φωτό Κώστα Σταματέλλη)

Read More
Γενικά Η φωτογραφία της ημέρας Του τσιντρίδ 

Η φωτογραφία της ημέρας

Δρόμοι παλιοί Δρόμοι παλιοί που αγάπησα και μίσησα ατέλειωτα, κάτω απ’ τους ίσκιους των σπιτιών να περπατώ, νύχτες των γυρισμών αναπότρεπτες κι η πόλη νεκρή… (Φωτό Κώστα Σταματέλη)

Read More
Γενικά Η φωτογραφία της ημέρας Του τσιντρίδ 

Η φωτογραφία της ημέρας

Στο λυκόφως της μέρας Το σούρουπο ρίχνει το ανάλαφρο πέπλο του πάνω στο χωριό. Ο μολυβένιος ουρανός σκοτεινιάζει. Τα ασβεστωμένα κράσπεδα του πλακόστρωτου λες και οριοθετούν την κοίτη κάποιου ρέματος που ροβολά προς τη λαγκαδιά. Σου φαίνεται πως ακούς το γάργαρο κελάρυσμά του… Τα φαναράκια σπέρνουν το κιτρινισμένο θάμπος τους στα γραφικά σοκάκια. Τα περίτεχνα αρμολογημένα ντουβάρια στέκουν κατάντικρυ στις γδαρμένες τοιχοποιίες, σμίγοντας το παλιό με το νέο… Μια γλυκόπικρη νοσταλγία αναβλύζει σα νάμα από τα σώψυχα… Τα γήινα χρώματα στήνουν τρελό χορό στο λυκόφως της μέρας που φεύγει και…

Read More
Γενικά Του τσιντρίδ 

Σαν παλιό σινεμά…

Ο φωτογραφικός φακός ξαναγυρνά σαν το δολοφόνο στον τόπο του εγκλήματος! Στην Πλατεία της Αγοράς Αγιάσου. Τα θρασεμένα πεντάφυλλα γεφυρώνουν τις πλακόστρωτες παρόδους της σχηματίζοντας φυσικές στοές που οδηγούν στον αφαλό του χωριού. Σαν τον ανθρακωρύχο που αλαφροπατά στις υγρές υπόγειες γαλαρίες για να ανακαλύψει επιτέλους το χρυσοφόρο κοίτασμα, έτσι και ο επισκέπτης διαβαίνει κάτω απ’ τις βαθύσκιωτες φρίτζες, για να βρεθεί τελικά σ’ αυτή την όαση του πράσινου, της ιστορίας, της παράδοσης. Αράζει στα γραφικά καφενεδάκια και αιχμαλωτίζεται… Ξελογιάστρες τοπικές γεύσεις και μυρουδιές ερεθίζουν τις αισθήσεις. Το ανθρωπομάνι αχολογά…

Read More
Γενικά Η φωτογραφία της ημέρας Του τσιντρίδ 

Η φωτογραφία της ημέρας

Το… μανιτάρι των παιδικών μας χρόνων Τραβηγμένη ακριβώς μπροστά από το πατρικό μου σπίτι. Το αδιέξοδο σοκάκι με το πεντάφυλλο να σκαρφαλώνει στο ντουβάρι και τη νυφούλα κερασιά να στεφανώνει τις λαμαρίνες. Και στο βάθος, πάνω από τις σκελετωμένες καστανιές, να δεσπόζει η θρυλική κουκουναριά, που πυργώνεται εκεί ασάλευτη στο διάβα του χρόνου κρατώντας άσβηστες τις παιδικές μας μνήμες… Κυψέλη απ’ όπου ξεχυνόταν βουίζοντας το ανθρωπομελίσσι. Στα κλωνιά της το παιδομάνι αναβίωνε το πασχαλινό έθιμο της κούνιας. Στο διάβα των χρόνων ο χιονιάς την πετσόκοψε. Μένει ακόμα ένας γερασμένος κορμός…

Read More