Αναμνήσεις απο το χωριό.... Γενικά Πληροφορίες 

Των θαλασσίων σπηλαίων

Πόση αλήθεια ρυμουλκείται Στα κατάβαθα των σπηλαίων Για να κρυφτεί Σταλαγματιά, σταλαγματιά Μες στους αιώνες Αλώβητη από τους ανέμους Και τις θύελλες;   Στις θάλασσες έρμαιοι κιβωτοί Ταξιδεύουν Κρυμμένες αλήθειες. Αρμυρωμένες για να αντέχουν Κι είναι που τις συναντά Ο ήλιος μεσοπέλαγα Κι όμως δεν τις λαβώνει Τις παραστέκει Σηματωρός και βοηθός Κι  Άι Σωτήρας Τοξεύοντας  το μέλλον Τις οδηγεί στα κρυφά μυστικά Στα μύχια σπήλαια της Ιστορίας Λάθη ψυχή μου δεν συναντάς Στη θάλασσα Στα σπήλαια δεν φωλιάζει η πίκρα Μόνο μια αχτίδα αρκεί Να ξεφύγει  απ’ την πορεία της Να οδηγεί…

Read More
Αναμνήσεις απο το χωριό.... Γενικά 

ΣΙΓΡΙ, ΕΡΕΣΟΣ:

Η μπουκαπόρτα του πλοίου ανοίγει και ο επισκέπτης βιαστικός, παίρνει βαθιές ανάσες. Θέλει να προλάβει να φτάσει μέχρι το τέρμα, εκεί που ο ήλιος βυθίζεται στα βαθιά, γκρίζα νερά του περήφανου Αιγαίου. Εκεί που η Δύση γεμίζει φωτιές τον ουρανό, καίει και σβήνει κάθε ίχνος του γαλάζιου… Το κύμα σκάει στα πόδια σου, στην παραλία της Παναγιάς Φανερωμένης, με το μικρό ξωκκλήσι χωμένο στον βράχο. Εκεί ξαπλώνεις στην άμμο και ξεχνάς τα πάντα! Είσαι εσύ και ο Θεός. Το κύμα και το καντήλι στα δεξιά σου, να γλυκαίνει ψυχή και…

Read More
Αναμνήσεις απο το χωριό.... Γενικά Η φωτογραφία της ημέρας Του τσιντρίδ 

Του παγιαυλέλ’ τ’ Λάκη

Του παγιαυλέλ’ τ’ Λάκη Διαβαίνοντας έξω από το ιστορικό Αναγνωστήρι της Αγιάσου και πριν αρχίσεις ν’ ανηφορίζεις το καλντερίμι για την εκκλησιά της Παναγιάς της Αγιασώτισσας, εκεί, πάνω στο τρίστρατο όπου σμίγουν – σαν τα ρυάκια που χύνονται στο ποτάμι – τα σοκάκια του μαχαλά, συναντάς το γραφικό μαγαζάκι με τα χειροποίητα κεραμικά της κυρά Στρατούλας της Τουρβαλήδαινας. Καθισμένη πάνω στο ψάθινο καρεγλί της κουρνιάζει κάτω από τη βαθύσκιωτη φρίτζα που υφαίνουν το πεντάφυλλο και η κληματαριά, απαλύνοντας τον καλοκαιρινό κάματο. Όλους τους υποδέχεται πάντα μ’ ένα γλυκό χαμόγελο, μ’…

Read More
Αναμνήσεις απο το χωριό.... Γενικά Πληροφορίες Χωριά Λέσβου 

ΒΑΤΕΡΑ ΛΑΤΡΕΜΕΝΑ!

ΒΑΤΕΡΑ! Αφήνω λεύτερο το περίτεχνο μπαούλο της ψυχής μου, να περιπλανηθεί στην απέραντη πρασινογκριζογάλαζη θάλασσα των Βατερών. Η συναυλία των βατράχων, τα τραγούδια των τζιτζικιών, η αλμύρα…αυτή που σύννεφο γίνεται και δροσίζει, η αύρα που γλυκαίνει και ηρεμεί τ’ ανείπωτα της σκέψης… Βατερά λατρεμένα, με την απέραντη 8 χιλιομέτρων παραλία, που χρώματα αλλάζει και προκαλεί για όμορφες διακοπές. Τα έχεις όλα…μόλις 55 χιλ. απ’ τη Μυτιλήνη. Νοικιάζουμε αυτοκίνητο σε πολύ καλή τιμή και μετά από μια θαυμάσια διαδρομή μέσα στα πεύκα φτάνεις Πολίχνιτο… Κάνε μια στάση να πιείς δροσερό νερό…

Read More
Αναμνήσεις απο το χωριό.... Γενικά Παλιές τέχνες Ταξίδι στον χρόνο 

Τα καμίνια στη Λέσβο…

  Καρβουνιάρηδες ή καρβουν(ι)αραίοι ή καρβουνιαροί ονομάζονταν οι τεχνίτες που έφτιαχναν τα κάρβουνα. Συνήθως η τέχνη του καρβουνιάρη συνδεόταν με την οικογενειακή παράδοση, δηλαδή μεταφερόταν από πατέρα σε γιο, επί αρκετές γενιές. Οι Λέσβιοι καρβουνιάρηδες προμήθευαν με κάρβουνα αρκετές περιοχές. Εποχιακά πήγαιναν να εργαστούν (και) στην Κρήτη, στο Βόλο και αλλού, αφού η ζήτηση σε τοπικό επίπεδο ήταν σχετικά μικρή. Την οικιακή χρήση κάρβουνου υποκαθιστούσε συνήθως στα χειμωνιάτικα «μαγκάλια» η (ελαιο)πυρήνα (δηλαδή τα υπολείμματα της σύνθλιψης από τα ελαιοτριβεία), ενώ η ζήτηση από τις ψησταριές – καφενεία ήταν συνήθως περιορισμένη…

Read More
Αναμνήσεις απο το χωριό.... Γενικά Του τσιντρίδ 

Τα γλυτώματα

Η τελευταία μέρα του λιομαζώματος ήταν γιορτή. Γίνονταν τα γλυτώματα που σήμαιναν το τέλος της ετήσιας κοπιαστικής ελαιοσυγκομιδής. Τη μέρα αυτή δούλευαν συνήθως μέχρι το μεσημέρι. Όταν μαζευόταν και το τελευταίο δένδρο, οι άνδρες πετούσαν τις ντέμπλες, οι γυναίκες πετούσαν τα καλάθια και όλοι μαζί, με το «και του χρόνου αφεντικό», έδιναν την ευχή τους για μια νέα σοδειά την επόμενη χρονιά. Τη μέρα αυτή με τη σειρά του τ’ αφεντικό έπρεπε να ευχαριστήσει τον ταϊφά του κάνοντάς του το τραπέζι, εκεί στο χωράφι με τις ελιές. Το φαγητό είτε…

Read More
Αναμνήσεις απο το χωριό.... Γενικά Ξόμπλιασμα 

ΣΤΣΛΙΣΙΑ ΖΟΥΓΗ!!

Έχου καρσί μια παστριτσά έχ’ δυο στσύλ’που γαυγίζιν, μπαίνιν τσι βγαίνιν στου μπαλκόν’ του κόσμου κουιγιουντίζιν. Βγάγ’σιτς τσι βόλτα αγκαλιά στου πάρκου να γυρίσιν, τσ’ έφτου π’καθούτι τα μουρά θα πάν να κατουρίσιν. Σα τα μουρά τ’ς παρακαλιούν τ’ς κουπρόστσυλ’ για να χέσιν, οπ’ νάνι μαγαρίσματα παντού θα ν απουθέσιν. Αυτό θα πεί στσλύσια ζουγή στ’ν Αθήνα που πιρνούμι, ν’άχειν γοι στσύλ’ τα αγαθά τσι γοι ανθρώπ’ να π’νούμι. Γλωσσάρι:καρσί = απέναντι – παστριτσά =καθαρή – κουιγιουντίζιν=πειράζουν -στσλίσια =σκυλίσια Ο ΞΟΜΠΛΙΑΣΤΗΣ

Read More
Αναμνήσεις απο το χωριό.... Γενικά Έθιμα 

Αποκριάτικα ξεφαντώματα στην αρχαιότητα

Γιορτές, σαν τις δικές μας αποκριές, είχαν και οι αρχαίοι μας πρόγονοι .Θα έλεγε μάλιστα κανείς πως δεν κάναμε τίποτα άλλο από το ν’ αντιγράψουμε τις γιορτές τους αυτές. Ο « κώμος » ήταν λαϊκή αγροτική γιορτή , που γινόταν για να τιμηθούν ο Διόνυσος, θεός των αμπελιών ,του κρασιού και του μεθυσιού, και η ακολουθία του, οι σάτυροι και οι μαινάδες, σύμβολα ερωτικής κραιπάλης και ευωχίας. Την εποχή του τρύγου εύθυμες συντροφιές νέων στόλιζαν τα κεφάλια τους με κισσό – ιερό φυτό του Διόνυσου – και ξεχύνονταν στους δρόμους,…

Read More
Αναμνήσεις απο το χωριό.... Γενικά 

Ραφαήλους η Κούνους

(Η ιστορία αυτή είναι πραγματική και την πήρα από το βιβλίο του Παναγιώτη Μαλαμέλη «Παληοζωή». Τα γεγονότα, βέβαια, διαδραματίζονται στη Βατούσα, όμως ο Ραφαήλους έμεινε αρκετά χρόνια στην Πτερούντα, παντρεύτηκε τη Λουκία και φυσικά οι περισσότεροι Φτεριανοί κάποιας ηλικίας τον θυμούνται). -Μη με χτυπάς με το σπαθί, σα πληγουθώ θα γιάνου χτύπα με τα μάτια σου αν θέλεις να πουθάνω. -Δεν είμι στσά να ξηραθώ, πλάτανους να μαδίσου μόν’ είμι διντρουλίβανου τσ’ ανθώ τσι λουλουδίζου. Σ’ ένα αλλόκοτο απτάλικο σκοπό μια φωνή τραχιά σαν κακάρισμα κότας έβγαινε από τη μισάνοιχτη πόρτα του…

Read More
Αναμνήσεις απο το χωριό.... Γενικά Έθιμα Του τσιντρίδ 

Οι ευτειχής γάμει !!!

Ένα απίστευτο αποκριάτικο χωρατό έγινε την τελευταία Κυριακή της Αποκριάς του 1961 στη Μυτιλήνη. Πρωταγωνιστές οι αμίμητοι χωρατατζήδες και μακαρίτες πια Στρατής Π. Αναστασέλης, Κώστας Βουλβούλης και Γιάννης Πασπάτης. Άτομα με έντονο το αίσθημα της σάτιρας και του χιούμορ. Βγαίνοντας από το φωτογραφείο του Συνόδη ο Αναστασέλης πρότεινε στο Βουλβούλη να ντυθεί νύφη, για να σπάσουν πλάκα. Αν και ο Βουλβούλης στην αρχή τους αποπήρε, τελικά ντύνεται νύφη με νυφικό που τους δίνει ο Συνόδης. Βγήκαν την εικονιζόμενη φωτογραφία, αλλά το αστείο είχε συνέχεια, γιατί του Κουστέλ’ ήθελε και γάμο!…

Read More